7 dagen, 8.00-20.00 uur 088-8338888
088-8338888Gratis en vrijblijvende intake 7 dagen per week 8.00-20.00 uur

Slachtoffer geworden van online shaming? Zo pak je de dader aan!

Gepubliceerd:

Hoewel online shaming sinds 1 januari 2020 wettelijk verboden is, is het erg lastig om de anonieme daders hiervan te achterhalen waardoor deze vaak onbestraft blijven. Met ‘online shaming’ wordt bedoeld het plaatsen op het internet van seksueel getinte beelden van personen zonder dat zij hiermee hebben ingestemd. Het is voor de politie lastig om de daders te achterhalen aangezien hiervoor de data nodig is van sociale media platforms en deze platforms geven deze informatie vaak niet zomaar vrij.

Slachtoffer geworden van online shaming Zo pak je de dader aan!

Plaats direct je vraag

De juridische aspecten van online shaming

Sinds 1 januari 2020 is het nieuwe wetsartikel 139h van het Wetboek van Strafrecht in werking getreden welke luidt als volgt:

  1. Met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft: 
    • hij die opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon een afbeelding van seksuele aard vervaardigt;
    • hij die de beschikking heeft over een afbeelding als bedoeld onder a terwijl hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze door of als gevolg van een onder a strafbaar gestelde handeling is verkregen.
  2. Met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft: 
    • hij die een afbeelding als bedoeld in het eerste lid, onder a, openbaar maakt terwijl hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze door of als gevolg van een in het eerste lid, onder a, strafbaar gestelde handeling is verkregen;
    • hij die van een persoon een afbeelding van seksuele aard openbaar maakt, terwijl hij weet dat die openbaarmaking nadelig voor die persoon kan zijn.

Samenvattend stelt deze wet het delen van naaktafbeeldingen van anderen, waarbij de dader wist dat het delen ervan nadelig zou zijn voor het slachtoffer, strafbaar. Met deze wettelijke bepaling is getracht de online shaming en wraakporno tegen te gaan. Wraakporno is het uit wraak verspreiden van vertrouwelijke, intieme informatie van je ex-partner op het internet. Via deze bepaling is het mogelijk voor slachtoffers van online shaming om de daders aansprakelijk te stellen, wat eerst altijd moest worden aangevochten via bedreiging of smaad. Met het nieuwe artikel 139h dient enkel te worden bewezen dat de dader wist dat het delen van de foto(‘s) nadelig zou zijn voor het slachtoffer. Dit is makkelijk te bewijzen dan dat de dader het doel had om het imago van het slachtoffer aan te tasten, wat een vereiste is bij strafbaarstelling op grond van smaad.

Voorbeeld
Anne-Roosje heeft afgelopen zondag na een lang gesprek op Whatsapp op aandringen van een jongen uit haar klas een naaktfoto gestuurd. Hierna had ze meteen spijt en vroeg ze of de jongen de foto wilde verwijderen. Hij zei dat hij dit zou doen, maar die maandag hoort ze van verschillende klasgenoten dat zij haar naaktfoto doorgestuurd hebben gekregen. Anne-Roosje is ontzettend verdrietig en schaamt zich dood. Ze vlucht meteen naar huis en vertelt het hele verhaal aan haar moeder. Haar moeder is woedend en vraagt zich af welke juridische stappen er kunnen worden genomen.

Wat kan je doen als je het slachtoffer bent geworden van online shaming?

Het is aan te raden om bij online shaming eerst te proberen om zelf te achterhalen wie de dader is. Vaak zijn de zaken van online shaming namelijk sociale ongelukken en is een strafrechtelijke oplossing niet altijd de beste. Met een sociaal ongeluk worden de gevallen bedoeld waar het contact tussen twee mensen in eerste instantie vrijwillig en gewenst was, maar waarna een filmpje of foto later toch onbedoeld op een platform belandt. In deze gevallen is het eerder aan te raden om het gesprek aan te gaan met de dader of een mediator in te schakelen. Het zelf achterhalen van de dader is echter lastig indien deze dader anoniem is en je geen idee hebt wie er jou lastig zou willen vallen. Het is namelijk moeilijk iemand aansprakelijk te stellen of te benaderen als je niet weet wie dit is. De Stichting Stop Online Shaming zet zich in om privacy-inbreuken en online onrechtmatige uitingen zo snel mogelijk offline te krijgen en te voorkomen dat dergelijke content opnieuw online wordt geplaatst. Daarnaast zorgen ze ervoor dat daders zich niet kunnen verschuilen achter valse namen of anonimiteit. Hun centrale missie is het verlagen van de drempel voor slachtoffers binnen procedures van zelfregulering, het civiele recht en het strafrecht. Als je de financiële middelen niet hebt om een advocaat in handen te nemen, probeert deze stichting je te helpen met juridische middelen om toch je recht te kunnen halen. Indien je echter snel een oplossing wil, is het starten van een rechtszaak de makkelijkste en meest succesvolle optie. Het is hierbij wel aan te raden om een advocaat in handen te nemen die je kan helpen met een goed verloop van het proces. Wij kunnen je in contact brengen met juridische specialisten met ervaring op het gebied van online shaming en kennis van de juridische middelen die je als slachtoffer kan inzetten.

Plaats direct je vraag

Direct hulp nodig?

Of bel gratis (8.00-20.00,
7 dagen per week):
Of laat ons terugbellen:

Hoe maak ik een goede opdracht aan?

FAQ
Tips & tricks
Support